Gora gu eta harotarrok!
Iruñearen hiri senidea Baiona zela pentsatzen genuen, baina oker geunden: Haro da. Horixe ondorioztatu dugu Anjel Lertxundik kontatzen duen pasadizoa irakurri ondoren.
El País-en argitaratu ez dioten gutun horretan, gaztelaniazko kazetariek euskara pittin bat ezagutu beharko luketela dio Karlos Cid-ek. Eta arrazoi du, arrazoi duenez. Areago euskara koofiziala duten erkidegoetan, erantsiko genuke guk.
“Euskadiko Hiriburuan” ere ez dira gutxi euskara jakin gabe –eta haien ezjakintasunaz axolagabe– mikrofonoa hartuta kalean dabiltzan kazetariak. Neu Canal Gasteiz izeneko telebista katekoekin bitan fortunatu naiz aspaldi honetan. Batean, kalean harrapatu ninduten, ihesbiderik gabe, baina euskaraz erantzungo niela esan nienean, kiratsa banu bezala alde egin zuten, «es que en euskera pixka bat…». Bigarrenean ikastolara etorri ziren, 6 urteko neska-mutikoak dantzan ari zirela haiei elkarrizketa bat egitera… erdaraz, noski.
Horrelakoetan, planto egin beharko genuke. Gero eta gehiago.
(Karlosek El País-era bidalitako gutuna, berak euskaratua)
SAN FERMIN ERRIOXARRA ERE BA AL DA?
Elpais.com-en honako hau irakurri berri dut, oso harriturik irakurri ere: “hamabiak jotzeko segundo batzuk falta zirela, (…) Mari Ganuza balkoi nagusira irten da, ama, emaztea eta udalbatza lagun zituela, eta oihuka bota du: «pamplonenes, pamplonesas, ¡Viva San Fermín!, iruña ta haro, gora San Fermín». Eta zerk harritu nau, ba? Kazetariaren esanetan, pregoilariak Iruñeari hitz egiten zion, bai eta Harori ere, Errioxako herri horrek santuarekin itxurazko loturarik ez badu ere. Misterioa argitzeko, youtube-n irudiak bilatu eta ez zuten zalantzarako zirrikiturik uzten: Mari Ganuzak ez zioen “Iruña ta Haro” (izen bereziak, letra larriz, mesedez), “iruñatarrok” baizik. Kontua argiturik zegoen. Abagune hau baliatu nahi dut, bide batez, gaztelaniazko kazetariei eskatzeko euskara pittin bat ikas dezatela, etorkizunean horrelako hanka-sartzerik (edo okerragorik) gerta ez dadin.
.

Zabaldu
del.icio.us





