Ingelesa ikasten
Aurten bete dut laugarren urtea Lakuan ingelesa ikasten. Urteotan bizi izandako esperientziatik honako puntuekin gelditzen naiz:
- Urtero-urtero, ikasleen %90 euskaldunak ginen. Ez dut uste kasualitatea denik.
- Hori hala izanda ere, klaseetako “mundu erreferentziala”, itzulpen-hizkuntza, adibideak, baliokidetasunak… gaztelaniaz izan dira.
- Salbuespenak salbuespen, klase inguruko harremanetarako hizkuntza (klase aurreko, bitarteko eta ondoko hitz aspertuak eta abar) gaztelania izan da, baita euskaldunon artean ere, eta baita elebidun-elebakarren arteko proportzioa 9-1 zenean ere.
- Ingurune komunikatibo batean euskaraz jaduteko egokiera zegoenean, bi jarrera ikusi ditut erdaldunen aldetik: batean «podeís seguir hablando tranquilamente en euskera que yo, aunque no lo hable, os entiendo bastante bien», euskaldun pasiboarena nolabait esateko; eta bestea, berriki gertatua, «¡Hablar en castellano, jodé!», bera hizlari ez izan arren entzule moduan baztertuta sentitzen denarena.
Zuei ere –Gorka, Joseba, Xabier, Arturo, Iñigo…– berdin gertatu al zaizue zuen taldeetan?


Zabaldu
del.icio.us

Adituen ekarpenak jasoz ondutako azken txostena irakurri ondorengo iritziak dira hauek, azterketa sakona izan gabe, niri atentzioa eman didaten puntuen gaineko iruzkinez osatutako porrusalda bat.
Banka, gizaki arrunt guztion gainetik dagoela kontu ezaguna da.
Apirilaren 12ko 7/2007 Legea, alegia, 