Tiraka
Administrazioan euskara erabiltzeko

Hizkuntza Politikarako sailburuorde Ramon Etxezarreta, guztia eman beharra baitzagok aditzera. Aitortu behar diat higatik jakin nuela Urrestilla izeneko herri bat bazela, izan ere, nik ez nian "Keixeta" ezagutu. Herriaren izena entzunda, iruditzen zitzaidan Arabako hegoalde, Nafarroako Erribera edo hortik behera beharko zuela egon, hain  egiten baizitzaidan arraroa. Gero jakin nian Azpeitia ondoan zegoela, eta hor bizi huan bat –euskaldun petoa bera- PSEkoa zela: Ramon Etxezarreta.

Nik, ostera, beti uste izan diat orain hire ardurapean dagoen Sailburuordetzaren zereginik funtsezkoena hizkuntza normalizatzea dela; eta ez  sozialisten egoera soziolingusitikoa txukuntzea. Esan gura diat horrekin hire jardun-esparruak EAEko herritar guztioi eragingo digula. Aitortu behar diat, honezkero, herritar esan dudanean, “herritar euskaldunak edo euskaldundu nahi dutenak” esan nahi nuela.

Kontua dek Ramon orain euskara eta gaztelania –biak ala biak- pare parean jarri gura dituzuela, eta etxekiat ba nik, hori horrela bada, ez ote ditugun aldatu beharko Hizkuntza Politirako Sailbururodetzaren eginkizunak eurak ere. Diñoat hori ezen, orain arte Sailburuordetza hori euskal hizkuntzaz (niretzat euskara) arduratu izan dek; ez derrigorrez hala behar duelako, baizik eta euskara delako –orain arte hala uste genian- EAEko bi hizkuntza ofizialetan ahulen eta baztertuen dagoena. Orain maizegi entzuten diaguk gaztelaniak eta euskarak tratamendu bera behar dutela; eta niri segiduan zetorkidak emakumeen eta gizonen adibidea: zergatik egiten dituk emakumeen aldeko legeak eta politikak?, edo zergatik behartsuenen aldekoak?  edo (….)? 

Nire iritzia izan dek -batik bat hire ahotik entzun nianetik Baztarrikak (biok EEkide izateagatik edo) ikaragarri ondo egin zuela- ba bide horri ekingo zeniotela. Gertatzen dek, Etxezarreta, Osasun sailburu Bengoak esan duela Osakidetzak euskara eskatzeari ez diola jaramon gehiegirik egingo; eta jakina, horren aurrean Hizkuntza Politikarako sailburuordeak ezer ez esatea ez deritzot bidezkoa. Beste batzuk ere ez. Hori –Administrazioan hizkuntza eskakizunak ezartzearena- hire zeregina dek zuzen-zuzenean. Orain artean ez dek hire iritzia agertu, eta nik gaizki zeritzoat.

Eta Administrazio Orokorrean? Beste horrenbeste? Ni Administrazioan euskara bultzatzen duen taldeko bateko kidea nauk. Tiraka zeukak izena, blog honek bezala. Seguruenik ez dek ezagutuko. Behar bada Baztarrikak zer edo zer aipatuko zian alde egin aurretik, izan ere, nahiko harreman izan diaguk azken urteotan. Eskutitz moduko hau, hala ere, neure izenean baino ez diat idazten, ez beste inorenean. Aurrekoan bildu gintuan talde horretako politburokoak eta iruditu zitzaiguan bahuala garaia hiri edo hire Sailburuordetzari gure berri emateko, era informalean bazen ere.

Nire ustea dek –susmoa besterik ez badok ere- gurekin baino buruhauste gehiago izango duala heure alderdikoekin eta gobernura iristeko zuei laguntza eskaini dizuen PPkoekin. Haatik, gu lanerako prest geudek. Gure ikuspegitik eta -langile legetxe- dagokigun lekutik arituko gaituk. Noiz  txoloka, noiz kopeta ilunaz. Denetik egongo dek, seguruenik.

 Hara, amaitzeko, Iñaki Martinez de Luna euskaltzaleak Argian sozialistez botatakoak ekarriko dizkiat hona: “Sozialistek euskalgintzaren alde egiten badute, babes edo itzal hori ez zaie lagungarria izango euskal zerbitzu/produktuei, kontsumoaren merkatuan kuota handiagoa lor dezaten? Batetik, euskal kidetasunaren eremu kulturala eta identitarioa abertzaletasunetik harantz hedatuko litzateke. Bestetik, kulturaren eta identitateen merkatuan lehiatzeko –batzuen begiradapean– oztopo den abertzaletasunaren estigma galduko luke euskal kulturak.”

Irakurri gehiago »