Ez da nire asmoa Eusko Jaurlaritzako eta Eusko Legebiltzarreko politikoek euskararen gainean ematen dituzten urratsak jarraitzea eta salatzea. Batez ere, ez nukeelako denborarik egunero bere arduragabekeriak jarraitzeko eta helarazteko.

Baina berriro, alderdi politiko batzuek hartutako erabakiak txundituta utzi gaituzte. Abenduaren 23an Eusko Legebiltzarrean hartutako erabakiak berriro euskararen aurka jotzen baitituzte. Ezker Abertzaleak proposatutako hainbat aldaketa kanpoan utzi zuten, legebiltzarkideek euskara ikasteko konpromisoa hartzea, adibidez.

Edo, Aralarrek proposatutakoa, Legebiltzarreko mahaiako ordezkariak euskaldunak izateko ezinbesteko baldintza. Ezuste galanta eman ziguten, hirukoak eta PSEkoak boto emateko unean erratu zirenean, eta alde bozkatu zuten. Askotan gertatzen den bezala, legebiltzarkideak aztoratu ziren, EAJk bozketa errepikatzea eskatu zuen, baita lortu ere. Aralarrek berriro bozketa errepikatzea onartu zuenez, urak berriro baretu ziren. Lehengo lepotik burua.

30 urte iragan eta gero, kontu hauetan ibiltzeak ez bagaitu harritzen. Akabo. Euskararekin euskal politikoek daukaten jarrera gaztelania erabiltzea eta bultzatzea da. 30 urte igaro ondoren politikoak euskara jakin behako lukete, edo gutxienez antzerako proposamena mahaiganean jarriz gero naturaltasun osoz onartu beharko lukete.

Noizko aldaketak? Noiz arte itxoin beharko dugu EAJk gaztelaniazko mugak gaindi ditzan?
G. L.

(Post hau Lontxori dedikatu nahi nioke. Hamar urtetik gora daramatza munduko bost kontinenteetan barrena pedalkadak ematen, bizikletan «Munduan barrena bizikletaz» kartela itsatsita duela, eta badakit berak ere, joaten den tokira joaten dela, beti agertzen duela bertako kultura eta hizkuntzekiko errespetua eta jakin-mina.)

(Argazkiko mutikoentzat ere bai, primeran portatu direlako nirekin.)

Bizipen exotikoak izan nahi dituenak ez du zertan bidaia-agentzietara jo behar gaur egun. Nahikoa du, adibidez, Gasteizko Siervas de Jesus kalean paseoa ematea munduko bazter askotako hizkuntzak entzuteko. Edo 13 Catedral Txagorritxu autobusera igotzea (bueno, jada ez, linea horrek gaur duelako azken eguna).

Irakurri gehiago »

Euskararekin Euskal Gobernuak daukan benetako jarrera, esaten dutena esaten dutela, gaztelania erabiltzea eta bultzatzea da.

Gaur igandean, abenduaren 21ean, egunkarian irakurtzean berriro zur eta lur gelditu naiz. Ohituta izan behar bagenuke ere, behin eta berriro errealitatea egiaztatzea jasanezina egiten zaigu.

Zenbat bilera, zenbat hitzaldi, zenbat argitalpen, zenbat iragarpen, zenbat argazki, zenbat lelo… Azken finean zenbat diru xahutzen ditu gure administrazioak euskararen aldeko ekimenetan, benetako ekintzetan kontrakoa egiteko.

Ohiko moduan, benetako uneetan, administrazioak (PNVk) barruan daukana ateratzen du, agintariek funtzionatzen duten hizkuntza bakarrari (gastelaniari) lehentasuna emanez.

Egunkari guztietan, Eusko Jaurlaritzak egunkarietako orrialde bana eta osoa xahutu du diru publiko ugari gizarteari “egun errekuperatuei buruzko aferararen Eusko Jaurlaritzak daukan iritzia” plazaratzeko. Zein hizkuntzatan?, jakina, gaztelaniaz soilik.

Dena den, diru publikoarekin, hots, herri diruarekin, ordaintzen dutenez, posiblea izango da datorren astean (batez ere oharra hau atera eta irakurri ondoren) euskaraz ere informazio bera euskaraz ere argitaratzea. Ezer kostatzen ez zaienez, guk ordaintzen dugunez, erraza izango da aste honetan zehar euskaraz ere argitaratzea. Baina beti gaztelaniaren atzetik.

Oharra: Agiriaren edukiari buruz, beste eztabaida-lekuetan landuko dut. Soilik esan, ez zaidala batere etikoa gai hau finkatzeko ohiko bideak erabili beharrean, diru publikoa erabiltzea.

G. L.

(Post hau abenduaren 28an jartzeko neukan, baina egun horretan Utikan sarien ekitaldian egongo naizenez, ez dut modurik izango orduan sartzeko eta, beraz, aurreratu egingo dut.)

Kontua da gure artean askotan eztabaidatzen dugula zein galgarria den euskara dela-eta beti ernegatuta ibiltzea, beti kexaka, negarrez. Zergatik gara hain negar-jarioak, hain purrustadara emanak? Nondik datorkigu mitokondrietan edo auskalo zein aminoazidotan itsatsita daramagun isuri genetiko ilun hori, gure arbasoen oihu min hori? Zer gera gu? Nor gara gu? Eboluzioak lagundu diezaguke azalpena aurkitzen. Egin dezagun atzera, 5 milioi urte adibidez. Afrikan gaude, gaur egungo Etiopian gutxi gorabehera...

Irakurri gehiago »

XXI. Mende Hasierako Hizkuntza Politikaren Oinarriak landu eta jaso zituzten, han-hemen, arlo askotatik eta pentsaera anitzetatik aukeratutako zenbaitek. Horren gainean egin zituzten beste batzuk euren ekarpenak. Ludgeer Mess-ek ere bai. Gainerakoen txostenetan murgiltzeko ere izango dugu astirik. Ni hemen Mess-enetik ateratako esaldi bati ekin nahi diot, aitortu behar baitut zirrara eragin didala. Hona hemen: “Ez genuke ilusiorik izan eta denbora gehiegirik galdu beharko goian aipaturiko bi muturretako sektoreak (euskarazko elebakartasuna ezarri nahi duten mega-abertzaleak; euskara oztopotzat jotzen duten eta elebitasunean sinisten ez duten agitpropopalariak) hizkuntza politikaren kontsensuan sartzeko. Ezinezkoa da eta. Gizartearen eta politikaren gutxiengoak ordezkatzen dituzten taldeak izanik, bazterrean utzi beharko genituzke eta kontzentzua gainontzeko guztien artean landu”.